| ID: |
51903 |
|
| Autor: |
Colinas, Antonio |
| Obra: |
Larga carta a Francesca |
| Publicación: |
Barcelona, Seix Barral, 1986 |
| Texto contextualizado: |
Acaso sea por ese retrato por lo que vuelves a mi memoria con la plácida lentitud llena de humedades con que la primavera regresa a tu tierra. Ha sido un poco como irme muriendo sin saberlo, Francesca, como ir desviviéndome. Entre las piedras y las nieves de Monteoscuro mi destino parecía ser el de un perro que lleva en su costado una herida mortal y que vaga incesantemente sin encontrar un poco de paja y de calor, un grato rincón solitario donde |
CAR:018.13 |
DESVIVIR - Mostrar un interés excepcional por alguien o algo. Afanarse
| PREDICADO
|
|
|
|
|
Claus. infinitivo Declarativa Afirmativa Infinitivo ir + Gerd. |
| ARGUMENTOS
|
| |
| (yo ) |
|
1ª sg
|
| | A1 (Actor) |
| Animado |
| SUJ(S) |
| |
| |
|
|
| |
| 0 |
|
|
| Orden: |
inicial |
pre-V |
V |
post-V |
| Esquema: S |
Subesquema: San |
Orden: V |
|