| ID: | 23735 | |
| Autor: | Sampedro, José Luis | |
| Obra: | La sonrisa etrusca | |
| Publicación: | Madrid, Alfaguara, 1985 | |
| Texto contextualizado: | isla de intimidad que han creado para ellos en medio del bullicio. -¡Qué tarde es! -exclama Hortensia mirando su relojito--. ¿No te estarán esperando en tu casa? -Se creen que me divierto en un casino de cretinos. -¿No les has dicho que salíamos juntos? -Las botitas son un secreto, recuérdalo... Además -añade gravemente--, no quiero oír tu nombre en boca de Andrea. «Soy su secreto», | SON:180.30 |
| Clase: Comunicación |
| PREDICADO |
|
Independiente Interr. total Negativa Perfecto indicativo |
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| ARGUMENTOS |
|
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Orden: | inicial | pre-V | V | post-V |
| Esquema: S D I | Subesquema: San DcqiIan | Orden: VD |
| Otras cláusulas del mismo verbo: | Cláusula anterior de 2657 |