| ID: |
85160 |
|
| Autor: |
Reina, María Manuela |
| Obra: |
La cinta dorada |
| Publicación: |
Madrid, Ed. Antonio Machado, 1989 |
| Texto contextualizado: |
tú y yo un verano maravilloso después de casarnos... EMILIA.- El que pasamos de solteros tampoco estuvo mal. Por eso nos casamos. (Ernesto vuelve a reír.) EDUARDO.- ¿Por qué no dejas de abrumarnos con tu ingenio, Emi? EMILIA.- Lo intentaré. Pero no será fácil. EDUARDO.- Te lo agradecería. EMILIA.- Adelante. |
CIN:024.20 |
ABRUMAR I - Agobiar [a alguien] por exceso de carga o de atenciones
| PREDICADO
|
|
|
|
|
Independiente Interr. parcial Negativa Presente indicativo dejar de + Inf. |
| ARGUMENTOS
|
| |
| (tú ) |
|
2ª sg
|
| | A2 Abrumador (Estímulo) |
| Animado |
| SUJ(S) |
| |
| |
|
|
| |
| 0 |
|
| ( ) |
|
nos
|
| | A1 Abrumado (Experimentador) |
| Animado |
| Obj(D) |
| |
| |
|
|
| |
| 0 |
|
|
| Orden: |
inicial |
pre-V |
V |
post-V |
| Esquema: S D |
Subesquema: San Dan |
Orden: VX |
|