| ID: |
34850 |
|
| Autor: |
Sampedro, José Luis |
| Obra: |
La sonrisa etrusca |
| Publicación: |
Madrid, Alfaguara, 1985 |
| Texto contextualizado: |
Pero persiste su asombro ante las ideas que le brotan: « ¡ Ni hablar de compasión!... Yo no soy malo, Brunettino; es que ese tío fue mi enemigo. Explotaba al pueblo y a mí me quiso matar, ¿comprendes?... ¿Cómo habré podido ahora ponerme a sentir pena?... Pero no, no la he sentido; ya se me pasó... Otra de mis confusiones ahora, pero lo tengo claro. ¡ Lo saben hasta los animales |
SON:279.04 |
PERSISTIR II - Prolongarse en el tiempo
| PREDICADO
|
|
|
|
|
Independiente Declarativa Afirmativa Presente indicativo |
| ARGUMENTOS
|
| | |
| asombro |
|
3ª sg
|
| | A1 (Existente) |
| Concreto discont |
| SUJ(S) |
| FN |
| Definido Singular |
|
|
| |
| 1 |
|
|
| Orden: |
inicial |
pre-V |
V |
post-V |
| Esquema: S |
Subesquema: Sin |
Orden: VSX |
|