| ID: |
151110 |
|
| Autor: |
Aldecoa, Josefina R |
| Obra: |
Porque éramos jóvenes |
| Publicación: |
Barcelona, Seix Barral, 1986 |
| Texto contextualizado: |
. «Algún día --decías-- iremos los tres juntos en uno como ése...» Ya tienes una mujer distinguida, un trabajo brillante, un pie en la tierra y otro en la escalera de un barco tambaleante a punto de zarpar. Pero no te descuides. Protégete del fuego de los ricos; vuelvete incombustible, segrega la coraza de amianto y no dejes ni un resquicio desnudo. Vas a necesitar mucho coraje. Pero no creo que te lo den mis |
JOV:070.19 |
ZARPAR - Salir [una embarcación] del lugar donde estaba atracado o fondeado
| PREDICADO
|
|
|
|
|
Claus. infinitivo Declarativa Afirmativa Infinitivo |
| ARGUMENTOS
|
| |
| (barco ) |
|
3ª sg
|
| | A1 (Móvil) |
| Concreto discont |
| SUJ(S) |
| |
| |
|
|
| |
| 0 |
|
|
| Orden: |
inicial |
pre-V |
V |
post-V |
| Esquema: S |
Subesquema: Sin |
Orden: V |
|