| ID: |
75427 |
| Autor: |
Gala, Antonio |
| Obra: |
El hotelito |
| Publicación: |
Madrid, Ed. Antonio Machado, 1988 |
| Texto contextualizado: |
es que nunca he sabido cómo se abría. BEGOÑA.- (Acaricia el arca. Saca, y se pone por la cabeza, un verdugo negro que le deja sólo los ojos al descubierto.) Es un regalo de Josetxu. Para el invierno. (Las otras se arremolinan a su alrededor.) MONTSERRAT.- Aire, aire, dejadla respirar. ROCIO.- Un cigarrillo, hermosa, que eso ayuda al trabajo. (Lo enciende y se lo da.) En mi tierra los trabajadores |
HOT:073.02 |
ARREMOLINAR .2 - (
Fig.) Juntar(se) cosas o personas en movimiento, apretándose como formando remolinos
| PREDICADO
|
|
|
|
|
Independiente Declarativa Afirmativa Presente indicativo |
| ARGUMENTOS
|
|
| otra |
|
3ª pl
|
| | A1 (Entidad/Móvil) |
| Animado |
| SUJ(S) |
| FN: Nom. adj/pos... |
| Definido Plural |
|
|
| |
| -1 |
|
|
| Orden: |
inicial |
pre-V |
V |
post-V |
| Esquema: S |
Subesquema: San |
Orden: SVX |
|