| ID: |
66100 |
| Autor: |
Martín Gaite, Carmen |
| Obra: |
Usos amorosos de la postguerra española |
| Publicación: |
Barcelona, Anagrama, 8ªed., 1988 |
| Texto contextualizado: |
e ingrata, sin más sorpresas que las que pudiera deparar su propia conversación, muchas veces insincera y mortecina. Conscientes los usufructuarios de aquella incierta aventura de que su pacto suponía una inversión para el futuro, o hablaban de ese futuro o se arriesgaban a vivir las sorpresas que les deparaba el presente, como situación inédita e innovadora. Entregandose a esta segunda alternativa, el noviazgo perdía su enaltecido cariz de «zona templada», presidida por la gradación y la cautela necesarias para esquivar las amenazas |
USO:202.17 |
DEPARAR - Proporcionar [algo] [un motivo, una acosión o una oportunidad]
| PREDICADO
|
|
|
|
|
Claus. relativo Declarativa Afirmativa Imperfecto indicativo |
| ARGUMENTOS
|
| (sorpresa ) |
|
|
| | A2 (Posesión) |
| Abstracto |
| ODIR(D) |
| REL que |
| Definido Plural |
|
|
| |
| -9 |
|
| |
| ( ) |
|
les (masc.)
|
| | A1 (Poseedor-final) |
| Animado |
| OIND(I) |
| |
| |
|
|
| |
| 0 |
|
|
| presente |
|
3ª sg
|
| | A0 (Donante) |
| Abstracto |
| SUJ(S) |
| FN |
| Definido Singular |
|
|
| |
| 1 |
|
|
| Orden: |
inicial |
pre-V |
V |
post-V |
| Esquema: S D I |
Subesquema: Sin Din Ian |
Orden: VS |
|