| ID: |
50260 |
| Autor: |
Buero Vallejo, Antonio |
| Obra: |
Caimán |
| Publicación: |
Madrid, Espasa-Calpe, 1981 |
| Texto contextualizado: |
pero otros aún tienen nieblas en la cabeza. Como Charito misma... ¡Cuánto disparate todavía! ] (Se levanta, disgustado, y pasea.) ¡Qué difícil es todo! ¿Verdad, Rosa? (Se acerca a su mujer.) Pero no hay que desanimarse. (Le pone una mano en el hombro.) Hay que seguir. ROSA.- (Voz velada.) Sí. DIONISIO.- (Seco.) Sospecho que vas a intentar convencer |
CAI:071.27 |
DESANIMAR I - (Hacer) Perder el ánimo, valor o energía a alguien. Desalentar(se)
| PREDICADO
|
|
|
|
|
Independiente Declarativa Negativa Presente indicativo haber que + Inf. |
| ARGUMENTOS
|
| |
| ( ) |
|
3ª sg
|
| | A1 (Experimentador) |
| Animado |
| suj(s) |
| |
| |
|
|
| |
| 0 |
|
|
| Orden: |
inicial |
pre-V |
V |
post-V |
| Esquema: S |
Subesquema: San |
Orden: V |
|