| ID: |
28053 |
| Autor: |
Sampedro, José Luis |
| Obra: |
La sonrisa etrusca |
| Publicación: |
Madrid, Alfaguara, 1985 |
| Texto contextualizado: |
capaces de aprender sus dedos; aún no se le han oxidado las coyunturas... Contempla sus manos aferradas a la barra de la sillita como a un timón: recias, abultadas de venas, pero vivas y ágiles todavía. Compara con las manitas de Brunettino y entonces sí que se derrite su corazón. Esos puñitos, esos deditos, ¡cómo serán cuando derriben a un rival, cuando acaricien unos pechos jóvenes...! «Yo no lo veré, niñito mío, ni |
SON:126.12 |
DERRETIR - Fundir o hacer líquida una sustancia sólida
| PREDICADO
|
|
|
|
|
Coordinada Declarativa Afirmativa Presente indicativo |
| ARGUMENTOS
|
| | |
| corazón |
|
3ª sg
|
| | A1 (Afectado) |
| Concreto discont |
| SUJ(S) |
| FN |
| Definido Singular |
|
|
| |
| 1 |
|
|
| Orden: |
inicial |
pre-V |
V |
post-V |
| Esquema: S |
Subesquema: Sin |
Orden: XVS |
|