| ID: |
23639 |
| Autor: |
Sampedro, José Luis |
| Obra: |
La sonrisa etrusca |
| Publicación: |
Madrid, Alfaguara, 1985 |
| Texto contextualizado: |
aún tira. El Lancia requisado al marqués, ¡ quién se lo hubiera dicho cuando presumía de auto!... Traes el parte, ¿verdad?; no necesitas darmelo. Ya lo sé, a la montaña suben pronto las noticias, sobre todo las buenas. Se derrumban: ¡ triunfamos, ángel mío!... Le han dado la patada al Mussolini; se sienten perdidos. Huyen como ratas. Los de Cosenza están echando al mar a los tedescos, que no pueden resistir. David les voló el tren |
SON:344.15 |
DERRUMBAR .2 - (
Fig.) Hundir(se) o venirse abajo (moralmente) [alguien o algo]
| PREDICADO
|
|
|
|
|
Independiente Declarativa Afirmativa Presente indicativo |
| ARGUMENTOS
|
| |
| ( ) |
|
3ª pl
|
| | A1 (Móvil/Destruido) |
| Animado |
| SUJ(S) |
| |
| |
|
|
| |
| 0 |
|
|
| Orden: |
inicial |
pre-V |
V |
post-V |
| Esquema: S |
Subesquema: San |
Orden: V |
|