| ID: |
102316 |
| Autor: |
Diosdado, Ana |
| Obra: |
Los ochenta son nuestros |
| Publicación: |
Madrid, Ed.Antonio Machado, 1990 |
| Texto contextualizado: |
! No volverá a ocurrir. RAFA.- Así, así... ¿Qué hacéis aquí tan temprano los primitos? CRIS.- Pues eso: los primitos. Por lo menos, yo. ¡Encima de que le hago un café, mira! RAFA.- No te desanimes y haz otro. Yo también quiero. CRIS.- Vale. RAFA.- Pero café, café, no sucedáneos, ¿eh? CRIS.- Café, café. Que por cierto, a ver a cuánto lo |
OCH:019.14 |
DESANIMAR I - (Hacer) Perder el ánimo, valor o energía a alguien. Desalentar(se)
| PREDICADO
|
|
|
|
|
Coordinada Imperativa Negativa Presente Subjuntivo |
| ARGUMENTOS
|
| |
| (tú ) |
|
2ª sg
|
| | A1 (Experimentador) |
| Animado |
| SUJ(S) |
| |
| |
|
|
| |
| 0 |
|
|
| Orden: |
inicial |
pre-V |
V |
post-V |
| Esquema: S |
Subesquema: San |
Orden: V |
|